การแปลงชนิดข้อมูล

ในบทที่แล้ว (วิทยาการคำนวณ ม.1 ชนิดข้อมูลพื้นฐาน) เราทราบแล้วว่า ข้อมูลพื้นฐานในไพทอนสามารถแบ่งออกเป็น ข้อมูลข้อความ (String) และ ข้อมูลจำนวน (Numeric) ข้อมูลชนิดข้อความ (String) มักใช้ในการแสดงผล ส่วน ข้อมูลชนิดจำนวน (Numeric) ใช้ในการคำนวณ หากเรานำข้อมูลชนิดข้อความไปคำนวณจะทำให้เกิด Error หรือข้อผิดพลาดขึ้น ตัวอย่างที่ 1คำสั่ง ผลลัพท์ area = width * lengthTypeError: can’t multiply sequence by non-int of type ‘str’ จากตัวอย่างจะพบว่า บรรทัดที่ 3 เกิดข้อผิดพลาดขึ้น เนื่องจากชนิดข้อมูลของ width และ length เป็นข้อมูลชนิดข้อความไม่สามารถนำมาคำนวณทางคณิตศาสตร์ได้ ตัวอย่างที่ 2คำสั่ง ผลลัพท์ 101010 จากตัวอย่างจะพบว่า ผลลัพท์ไม่ถูกต้อง เนื่องจากชนิดข้อมูลของ width เป็นContinue reading “การแปลงชนิดข้อมูล”

การเขียนโปรแกรมไพทอนในโหมดสคริปต์

โหมดสคริปส์ (script mode) คือ โหมดที่ผู้ใช้เขียนคำสั่งรวมจนเป็นโปรแกรมเสร็จแล้ว และทำการบันทึกไฟล์  ตัวแปรภาษาจะไล่อ่านและทำงานตามคำสั่งตั้งแต่บรรทัดแรกจนถึงบรรทัดสุด ข้อดีคือ ผู้ใช้สามารถบันทึกเก็บไว้เป็นไฟล์ เพื่อนำมาใช้ หรือแก้ไขเพิ่มเติมในภายหลัง โหมดอิมมีเดียท หรือ โหมดสคริปต์ ควรเลือกใช้แบบไหนดี1. โหมดอิมมีเดียท ใช้ในการทดสอบโปรแกรม หรือคำสั่งก่อนนำมาใช้ 2. โหมดสคริปต์ ใช้ในการเขียนโปรแกรมเพื่อใช้ในการทำงานจริง ตัวอย่างที่ 1 การเขียนโปรแกรมบน PyCharm Edu ขั้นตอนการเขียนโปรแกรมโหมดสคริปส์ สร้างโปรเจคต์เลือกที่เมนู File เลือก New Project ตั้งชื่อให้กับโปรเจกต์ แล้วคลิกปุ่ม Create โปรเจกต์ คือที่เก็บไฟล์โปรแกรมไพทอนที่นักเรียนสร้างขึ้น 2. สร้างไฟล์โปรแกรมไพทอน เลือกที่เมนู File เลือก New… แล้วเลือก Python File ได้ไฟล์ไพทอนสำหรับเขียนโปรแกรม 3. ทดสอบเขียนโปรแกรม ทดสอบโดยการเขียนคำสั่ง print คลิกปุ่ม Execute รูป สามเหลี่ยมสีเขียวผลลัพท์ที่ได้ คือContinue reading “การเขียนโปรแกรมไพทอนในโหมดสคริปต์”

ชนิดข้อมูลพื้นฐาน

ภาษาไพทอนแบ่งประเภทข้อมูลของข้อมูลเป็น 2 กลุ่มหลัก คือ 1. ข้อมูลพื้นฐาน (Basic data type) 2. ข้อมูลเชิงประกอบ (Composite data types) สำหรับนักเรียนระดับชั้น ม. 1 จะเริ่มต้นเรียนรู้ที่ ชนิดข้อมูลพื้นฐาน (Basic data type) กันก่อน ข้อมูลพื้นฐาน (Basic data types) แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ ข้อมูลข้อความ (String) และ ข้อมูลจำนวน (Numeric) 1. ข้อมูลข้อความ ข้อมูลข้อความ คือ ข้อมูลที่เป็น ตัวอักษร ข้อความ หรือประโยค ตัวแปรชนิดนี้ไม่สามารถนำมาคำนวณได้ การประกาศตัวแปรให้ใช้เครื่องหมายอัญประกาษครอบข้อความที่ต้องการกำหนด โดยสามารถเลือกใช้เครื่องหมาย ( ” ) หรือเครื่องหมาย ( ‘ ) กรณีที่มีข้อความยางหลายบรรทัดContinue reading “ชนิดข้อมูลพื้นฐาน”

ตัวแปรในภาษาไพทอน

ตัวแปร ( variable )ใช้ในการอ้างอิงค่าข้อมูล โดยตัวแปรจะถูกกำหนดค่าด้วยเครื่องหมายเท่ากับ ( = )ชื่อตัวแปร ( variable name) คือชื่อที่ตั้งขึ้นมา เพื่ออ้างอิงตำแหน่งในหน่วยความจำที่ใช้เก็บข้อมูล ตัวอย่าง คำสั่ง myNumber = 23 คือการสั่งให้สร้างตัวแปรชื่อ myNumber เพื่อเก็บค่าตัวเลข 23 โดยคอมพิวเตอร์จะจอง Memory แบบสุ่มเพื่อใช้ในการเก็บข้อมูล ในที่นี่สมมุติให้เก็บไว้ที่ตำแหน่ง 0012CCGWH80 เพื่อเก็บค่าตัวเลข 23 แล้วกำหนดชื่อตัวแปรว่า myNumber เพื่อระบุตำแหน่ง 0012CCGWH80 สำหรับเรียกใช้ข้อมูล การประกาศตัวแปร ตัวอย่างw = 5 คือการประกาศตัวแปรชื่อ w ที่ชี้หรืออ้างอิงไปที่ค่าตัวเลข 5 การตั้งชื่อตัวแปรในไพทอน ชื่อของตัวแปรควรจะสั้น กระชับ และสื่อความหมาย เช่น name, age, id, total_cost กฎการตั้งชื่อ • ชื่อตัวแปรจะต้องเริ่มต้นด้วยตัวอักษรหรือตัวอักษรขีดล่าง “_”Continue reading “ตัวแปรในภาษาไพทอน”

การเขียนรหัสลำลอง (Pseudocode) และผังงาน (Flowchat) 2

รูปแบบการเขียนรหัสลำลอง และผังงาน การเขียนรหัสลำลองและผังงานมีทั้งหมด 3 รูปแบบ คือ 1. การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบลำดับ2. การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบกำหนดเงื่อนไข3. การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบกำหนดเงื่อนไขทำซ้ำ 1. การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบลำดับ เป็นลักษณะการทำงานที่มีลำดับการทำงานที่แน่นอน เรียงจากบนลงล่าง 2. การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบกำหนดเงื่อนไข เป็นลักษณะการทำงานแบบมีทางเลือกใช้สำหรับการทำงานที่ต้องมีการตัดสินใจเพื่อเลือกขั้นตอนการทำงานตามเงื่อนไขที่กำหนด 3. การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบกำหนดเงื่อนไขทำซ้ำ เป็นลักษณะการทำงานแบบมีทางเลือกใช้สำหรับการทำงานที่ต้องมีการทำงานซ้ำตามเงื่อนไขที่กำหนด สรุป การเขียนรหัสลำลองและผังงานมีทั้งหมด 3 รูปแบบ คือ1. การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบลำดับ2. การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบกำหนดเงื่อนไข3. การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบกำหนดเงื่อนไขทำซ้ำ สำหรับคนที่ชอบบทความนี้ อย่าลืมกด share หรือ กด like ที่ช่อง Fackbook: https://www.facebook.com/KidsCodeOnlineTH/ เพื่อเป็นกำลังใจให้กับทีมงานด้วยนะครับ

ดาวโหลดฟรีหนังสือธุรกิจอัจฉริยะ – สวทช

หนังสือธุรกิจอัจฉริยะ อธิบายถึงความเร็จของการพัฒนาคอมพิวเตอร์ ทำให้มนุษย์สามารถวิเคราะห์และคำนวณทางคณิตศาสตร์ แก้ไขปัญหาที่ยากๆ เพื่อพบกับคำตอบที่นำไปสู่เทคโนโลยีใหม่ๆ ซึ่งส่งผลให้เกิดการพัฒนาเศรษฐกิจและการเปลี่ยนเปลี่ยนวิถีชีวิตแบบก้าวกระโดด สร้างนวัฒนกรรมอีกมากมาย หนังสือุ่งเน้นให้เราเห็นความสำคัญของเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ และ AI ที่อยู่รอบตัวเราในปัจจุบัน และกำลังมีบทบาทต่อวิถีชีวิตของเราในอนาคตอันใกล้ เพื่อให้เกิดความสนใจ และแรงบันดาลใจ ในการศึกษาค้นคว้าและพัฒนาต่อยอด ดาวโหลดฟรีได้ที่เว็บไซต์ สสวท. >> Download สำหรับคนที่ชอบบทความนี้ อย่าลืมกด share หรือ กด like ที่ช่อง Fackbook: https://www.facebook.com/KidsCodeOnlineTH/ เพื่อเป็นกำลังใจให้กับทีมงานด้วยนะครับ

การกำหนดค่าให้ตัวแปร

การกำหนดค่าให้กับตัวแปรสามารถทำได้ 3 วิธี คือ 1. การรับค่าจากภายนอก r <– input(“กรุณากรอกข้อมูล”) 2. การกำหนดค่าจากค่าคงที่หรือตัวแปรอื่นๆ PI <– 3.14 3. การกำหนดค่าจากการคำนวณ result <– 5 + 8 สัญลักษณ์ที่นิยมใช้สำหรับกำหนดค่าให้กับตัวแปร คือ <– (ลูกศรที่หันหัวไปทางซ้าย) ใช้เพื่อนำค่าทางขวาลูกศร ไปกำหนดค่าให้ตัวแปรที่อยู่ทางซ้ายลูกศร เช่น r <– input(“กรุณากรอกข้อมูล”) # รับข้อมูลจากคีย์บอร์ด นำมาเก็บในตัวแปร rPI <– 3.14 # กำหนดค่า 3.14 นำมาเก็บในตัวแปร PIresult <– 5 + 8 # คำนวณค่า 5 + 8 แล้วนำผลลัพท์ที่ได้มาเก็บในตัวแปร result result2 <–Continue reading “การกำหนดค่าให้ตัวแปร”

การถ่ายทอดรายละเอียดของปัญหาและการแก้ปัญหา

หลังจากใช้แนวคิดเชิงนามธรรมคัดแยกรายละเอียดที่จำเป็นออกมาแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือ การถ่ายทอดรายละเอียดออกไปสู่ผู้ที่จะวิเคราะห์และแก้ไขปัญหา หากผู้ที่วิเคราะห์หรือแก้ปัญหาเป็นมนุษย์ เราสามารถอธิบายโดยใช้ข้อความหรือแผนภาพ แต่ในกรณีที่เราใช้คอมพิวเตอร์ เราจำเป็นต้องอธิบายด้วยภาษาคอมพิวเตอร์ หรือการเขียนโปรแกรมนั่นเอง ตัวอย่าง ด่านผ่านทางของลุงสมบัติ (จากแบบเรียน สสวท. วิทยาการคำนวณชั้น ม.1) ลุงสมบัติตัดถนนส่วนบุคคล ตั้งด่านเก็บค่าผ่านทาง เป็นดังนี้ ค่าผ่านทางเบื้องต้นเก็บคันละ 10 บาท บวกด้วยค่าธรรมเนียมตามจำนวนล้อของยานพาหนะล้อละ 5 บาท เช่น รถยนต์ 4 ล้อ คิด 10 + ( 4 x 5) = 30 บาท) คนเดินเท้าได้ยกเว้นไม่ต้องเสียค่าผ่านทาง หากผู้ใช้บริการดังนี้มีรถ 1 ล้อ ใช้บริการ 2 คัน มีรถ 2 ล้อ ใช้บริการ 3 คันมีรถ 3 ล้อ ใช้บริการ 1 คันมีรถContinue reading “การถ่ายทอดรายละเอียดของปัญหาและการแก้ปัญหา”

รู้จักไพทอน

ภาษาไพทอนเป็นภาษาที่ง่ายต่อการเริ่มต้นเรียนรู้การเขียนโปรแกรม มีโครงสร้างการทำงานที่ไม่ซับซ้อน มีชุดคำสั่งที่ทำงานทางด้านกราฟิกให้เลือกให้ใช้งานได้สะดวก สามารถทดสอบการทำงานตามคำสั่ง และตรวจสอบผลลัพท์ได้ทันที เนื่องจากภาษา Python เป็นภาษาที่เรียนรู้ได้ง่าย รวดเร็ว มีประสิทธิภาพสูง และรองรับงานด้านต่างๆ เช่น งานวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ข้อมูล จึงเป็นภาษายอดนิยมสำหรับใช้ในการเขียนโปรแกรม ข้อมูลจาก PYPL (Popularity of Programming Language) พบว่า Python เป็นภาษาที่ได้รับความนิยมสูงที่สุด ตามมาด้วย Java และ Javascript ประวัติความเป็นมาของภาษา Python ย้อนกลับไปปี 1980 จากความประสบความสำเร็จในการพัฒนาภาษา ABC หนึ่งในทีมพัฒนา นาย Guido van Rossum เกิดความคิดที่จะนำข้อดีของภาษา ABC ไปต่อยอด และจัดการปัญหาที่พบในภาษา ABC ในปลายปี 1980 นาย Guido van Rossum หนึ่งในทีมพัฒนาภาษา ABC ที่ CWIContinue reading “รู้จักไพทอน”

การคัดเลือกคุณลักษณะที่จำเป็นต่อการแก้ปัญหา

การคัดเลือกคุณลักษณะที่จำเป็น คือกระบวนการใช้แนวคิดเชิงนามธรรม เนื่องจากปัญหาที่กำลังพิจารณาอยู่นั่นประกอบไปด้วยข้อมูลรายละเอียดจำนวนมาก ทั้งที่จำเป็นและไม่จำเป็นต่อการแก้ปัญหา การแยกข้อมูลที่จำเป็นออกมา ทำให้สามารถแก้ปัญหาได้ง่ายขึ้น ตัวอย่างที่1 แชร์กับฉัน (จากแบบเรียน สสวท. วิทยาการคำนวณชั้น ม.1) ห้องเรียนในโครงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งมีนักเรียนอยู่ทั้งหมด 20 คน เพื่อเป็นการต้อนรับการเปิดเทอม น้องนิก น้องแนน และน้องหน่อยได้นัดกันไปรับประมทานอาหารที่ร้านป้าแป๋วใกล้โรงเรียน และตกลงกันว่าไม่ว่าใครจะสั่งอะไรก็จะจ่ายค่าอาหารคนละเท่าๆกัน โดยมีรายการอาหารดังนี้ น้องนิก สั่งสลักผัก กับ น้ำมะนาวปั่นน้องแนน สั่งข้าวผัด กับ ชาเย็นน้องหน่อย สั่งก๋วยเตี๋ยว กับ ทับทิมกรอบ วิธีการใช้แนวคิดเชิงนามธรรม 1. พิจารณาข้อมูลทั้งหมดที่ได้ ข้อมูลทั้งหมด คือ จำนวนเพื่อนในห้องทั้งหมด , ชื่อเพื่อนที่ไปทานอาหารด้วยกัน , จำนวนเพื่อนที่ไปทานอาหารด้วยกัน , ราคาอาหารเครื่องดื่มแต่ละรายการของทั้งร้าน , ราคาอาหารแต่ละรายการที่สั่ง , ประเภทอาหารแต่ละรายการที่สั่ง , ชื่ออาหารแต่ละรายการที่สั่ง , ราคาของหวานแต่ละรายการของทั้งร้าน 2. คัดเลือกข้อมูลที่จำเป็นต่อการแก้ปัญหาออกจากข้อมูลที่ไม่จำเป็น ข้อมูลที่จำเป็นในการแก้ปัญหา คือ จำนวนเพื่อนที่ไปทานอาหารด้วยกัน ,Continue reading “การคัดเลือกคุณลักษณะที่จำเป็นต่อการแก้ปัญหา”

แนวคิดเชิงนามธรรม

แนวคิดเชิงนามธรรม (abstract thinking หรือ abstraction) เป็นองค์ประกอบหนึ่งของแนวคิดเชิงคำนวณ (computational thinking) ซึ่งใช้กระบวนการคัดแยกคุณลักษณะที่สำคัญออกจากรายละเอียดปลีกย่อยในปัญหา หรืองานที่กำลังพิจารณา เพื่อให้ได้ข้อมูลที่จำเป็นและเพียงพอในการแก้ปัญหา(คัดแยกข้อมูลสำคัญ เพื่อนำข้อมูลนั่นไปใช้ในการแก้ไขปัญหา) ตัวอย่างที่ 1 หนูออยไปซื้อของที่ตลาด ที่ตลาดมีผัก ผลไม้มากมาย และยังขายของใช้ส่วนตัวอีกด้วย เช่น สบู่ ยาสีฟัน หนูออยซื้อผักบุ้ง 20 บาท ซื้อกระเทียม 10 บาท ซื้อแตงกวา 15 บาท และซื้อยาสีฟัน 25 บาท อยากทราบว่าหนูออยซื้อผักและผลไม้อะไรบ้าง และจ่ายเงินค่าผักและผลไม้ไปทั้งหมดเท่าไร วิธีการใช้แนวคิดเชิงนามธรรม1. พิจารณาข้อมูลทั้งหมดที่ได้ ข้อมูลทั้งหมด คือ ตลาดมีผัก ผลไม้ และของใช้ส่วนตัว , ซื้อผักบุ้ง 20 บาท , ซื้อกระเทียม 10 บาท , ซื้อแตงกวา 15 บาท ,Continue reading “แนวคิดเชิงนามธรรม”

แชร์หนังสือฟรี คู่มือการจัดการโรงเรียนรับมือโควิด19 – สสส

คู่มือการจัดการโรงเรียนรับมือโควิท 19 ให้ความรู้เกี่ยวกับโรคโควิด-19 การแพร่กระจาย การป้องกันและหยุดยั้ง พร้อมกับอธิบายการสร้างข้อปฎิบัติ และการสร้างสุขอนามัย และสถาพแวดล้อมที่ดีในการป้องกัน คู่มือแบ่งออกเป็น 4 หมวด คือ1. ความรู้เรื่องโรคโควิด-192. ข้อปฏิบัติด้านสุขอนามัย สิ่งแวดล้อม และสังคม3. การให้สุขศึกษาในโรงเรียน4. อนามัยสิ่งแวดล้อม ดาวโหลดฟรีได้ที่เว็บไซต์ สสส. >> Download Fackbook: https://www.facebook.com/KidsCodeOnlineTH/ เพื่อเป็นกำลังใจให้กับทีมงานด้วยนะครับ